Şubat’tan sonra ortaya çıkan duruma bakıldığında, yolun sonuna kadar gidilmesinin önünde nesnel açıdan bir engel olmadığı açıkça görülebilir. Gerçek güç Sovyetlerin ve dolayısıyla Sovyetlerin kontrolünü elinde bulunduran uzlaşmacı (“ılımlı”) sosyalistlerin elindeydi. Ama bu sosyalistler, adı üzerinde, uzlaşmacıydı, yani sosyalizme ilerlemek değil, burjuvaziyle uzlaşmak derdindeydiler. Üstelik güçler dengesi bir uzlaşmayı şart koştuğu için değil, güçlü olduklarını bizzat bilmelerine karşın uzlaşma derdindeydiler. Neden?

2007’de başlayan Taksim 1 Mayıs alanı mücadelesinin de gösterdiği gibi, Türkiye işçi sınıfı dünyaları devirecek güçtedir, fakat bugün dünyanın sahibi olan burjuvaziye kıyasla son derece örgütsüzdür. Türkiye işçi sınıfı ekonomik ve siyasal örgütlerinin güçsüzlüğü nedeniyle, Taksim zaferini bile hak ettiği şekilde koruyamamıştır. Öyle ki, Erdoğan ve onu tekrarlayan bazı solcular Taksim’in söke söke alınmadığını, ihsan edildiğini propaganda yapabilmektedir. 1 Mayıs’a girerken tüm dünyada işçilerin önündeki en önemli görev bu önderlik sorununu çözmek, işçi sınıfının Enternasyonal partisini kurmaktır.

1 Mayıs bayramına atfedilen esas görev, ekonomik bir kategori olarak işçi sınıfını kelimenin sosyolojik anlamında işçi sınıfına dönüştürme, yani tüm çıkarlarının bilincinde olan ve proletarya diktatörlüğü ve sosyalist devrim için çabalayan bir sınıf yaratma sürecini kolaylaştırmaktı. Bu bakış açısına göre, 1 Mayıs’ta en uygun eylem tarzı sosyalist devrimi destekleyen gösteriler yapmaktı. Fakat işçi sınıfının o dönem geçmekte olduğu gelişme aşamasında, çoğunluk, sekiz saatlik işgünü talebinin önlerindeki görevi yerine getirmek için daha iyi bir cevap sunduğunu gördü. 1 Mayıs bayramı yavaş yavaş dünya proletaryasının mücadele aracı olmaktan çıktı ve tek tek her ülkenin işçilerinin kendi yerel çıkarları için verdikleri mücadelenin bir aracına dönüştü.

Güvencesiz çalışmaya, taşeronlaşmaya ve sendikasızlaştırmaya karşı, işsizliğe son verilmesi ve herkese iş hakkı için 1 Mayıs’ta MİLİTAN SAFLARA! Sağlıkta dönüşüm projesi ile sağlık alanının talan edilmesine ve sağlık kurumlarının sermayeye peşkeş çekilmesine karşı 1 Mayıs’ta MİLİTAN SAFLARA! Kadın cinayetlerine, şiddete, kapitalist sisteme karşı kadınların özgürlüğü için 1 Mayıs’ta MİLİTAN SAFLARA! Yoldaşlarım! Burjuvalara, emek düşmanı sermayedarlara dimdik ayakta olduğumuzu göstermek için 1 Mayıs işçi bayramında İMD ile MİLİTAN SAFLARA!

Marksistlerin “burjuva gazetelerde yazmama” gibi bir ilkeleri hiçbir zaman olmamıştır, bu kürsüden yararlanabilirler, hattâ yararlanmalıdırlar. Burada mesele, Rusların siyaset teorisine kattıkları bir tabirle, “Kto kovo” meselesidir: Kim kimi yutacak? Solculardan yararlanmak isteyen sermaye mi, yoksa tam tersi mi? Şu soruyu cevaplamadan doğru yol bulunamaz: “Ben sosyalistim ve düzene karşıyım. O halde, burjuva gazetesi neden bana teveccüh göstersin?” Çünkü iki taraf da birbirinden yararlanmaya çalışıyor: Kto kovo? Maalesef Türkiye’de düzen gazetelerinde yazan veya röportaj veren sosyalistlerin çoğunluğu bu ilkeyi gözetmiyor ve zamanın ruhuna uyuyorlar.